Fósil que une a humanos y simios:

Investigadores de la Universidad de Michigan descubrieron el cráneo de un animal de millones de años  de antigüedad que podría pertenecer a un ancestro común del hombre y los monos del viejo Mundo.

El doctor William Sanders, quien dirigió la investigación, aseguró que se trataba de un hallazgo extraordinario,principalmente por las similitud entre los humanos y los antiguos simios.

«Si supieramos algo acerca del periodo o las condiciones en que este animal vivía podríamos descubrir lo que provocó los cambios que llevaron a (la evolución de) los simios y los seres humanos«, explicó Sanders.

El descubrimiento indica que la divergencia entre simios y monos del viejo Mundo sucedió mucho más tarde que los 30-35 millones de años sugeridos por estudios genéticos anteriores a este descubrimiento fundamental.

Los restos fosilizados indican que el primate se parecía mucho al mono del mundo moderno, pero un poco más grande.

Según los científicos el animal podría haber utilizado sus cuatro extremidades para correr entre los árboles, y al descansar probablemente se tendía entre los árboles en vez sentarse erguido en el suelo.

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario

A imaxe máis antiga de América

Foi atopada en Brasil a imaxe rupestre máis antiga do continente, no lugar arqueolóxico chamado Lapa do Santo. Foi unha sorpresa xa que se atopaba debaixo de catro metros de sedimento. Calcúlase que ten entre 9.500 e 10.500 anos de antigüedade.

 

Trátase dun home esculpido na pedra. Ten 30 cm de alto e 20 cm de ancho. O deseño mostra a unha persoa coa cabeza en forma de C, tres dedos na man e o pene erecto.

Crese que esta imaxe está relacionada cun culto á fertilidade pero a interpretación é moi complexa.

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario

Científicos encontran fósiles de camellos en Panamá

En marzo de este ano, atopáronse nunha zona de obras do canal de Panamá, restos fósiles de pequenos camelos de fai uns 20 millóns de anos. Estes tiñan grandes fociños, non tiñan xoroba e mesmo se pensa que unha das especies camiñaba sobre dúas patas. Utilizaban os afiados dentes para mastigar a follaxe exuberante da selva tropical.

 Tamén reportaron ter atopado fósiles de marlins, tartarugas e cabalos. Pénsase que os animais, que tiñan dentes similares ós dos cocodrilos, probablemente medían un metro de altura.

Aínda que Panamá é un país pequeno, ten gran importancia científica xa que é a ponte terrestre que une o continente. Cando se moveron os continentes houbo un cambio nos mares, o Pacífico e o Atlántico separáronse e comezou un gran intercambio de animais, uns extinguironse e outros adaptáronse.

Os científicos pensaron durante moito tempo que o istmo databa de 3,5 millóns de anos, pero agora descubriron especies de camelos que viviron fai uns 17 millóns de anos antes.

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario

Miles de millóns de planetas en zonas de habitabilidade da Vía Láctea

As estrelas ananas vermellas da Vía Láctea teñen miles de millóns de planetas rochosos pouco máis grandes que a Terra nas súas zonas de habitabilidade. Son as estimacións dun equipo de investigadores liderados dende o Observatorio de Ciencias do Universo de Grenoble (Francia).

Dado que existen numerosas estrelas ananas vermellas próximas ao Sol, a nova estimación implica que, probablemente, na veciñanza do Sistema Solar, a distancias menores de 30 anos luz, pode haber da orde de cen super-terras nas zonas de habitabilidade destas estrelas.
Un dos planetas descubertos na sondaxe de ananas vermellas de HARPS é Gliese 667 Cc. É o segundo planeta deste sistema triplo estelar e parece estar situado preto do centro da zona de habitabilidade. Malia que este planeta é máis de catro veces máis pesado que a Terra, é o máis parecido ao noso planeta dos encontrados ata o momento, e case con total seguridade conta coas condicións axeitadas para a existencia de auga líquida na súa superficie.
Trátase da segunda super-terra dentro da zona de habitabilidade dunha anana vermella descuberta durante esta sondaxe de HARPS, tras o anuncio do descubrimento en 2007 de Gliese 581d e a súa posterior confirmación no ano 2009.

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario

HD 10180 , le hace competencia al Sol!

HD 10180 es una estrella cercana que es casi una hermana del Sol: es muy similar en masa, temperatura, brillo, e incluso en composición química a nuestra estrella, el Sol. Pero en este caso de rivalidad entre las dos estrellas, HD 10180 puede llevar la delantera: un nuevo análisis de las observaciones de la estrella indica que puede tener nada más y nada menos que 9 planetas, cinco de los cuales tienen masas entre 12 a 25 veces la de la Tierra (por lo que son más similares a Neptuno que a nuestro propio planeta), y un sexto que es más grande aún con 65 veces la masa de la Tierra . Estos planetas orbitan HD 10180 con periodos de 5 a 2.000 días.

¡Todo un récord!

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario

Os astrónomos descobren un sistema solar dos primeiros días do universo

O sistema planetario recentemente descuberto consta da estrela HIP 11952 e dous planetas, os cales teñen períodos orbitais de 290 e 7 días respectivamente. En si mesmo isto non sería particularmente notable dado que o descubrimento de exoplanetas se converteu en algo bastante normal no mundo da astronomía. Pero HIP 11952 é diferente: a estrela ten uns 13 000 millóns de anos de antigüidade e contén moi poucos elementos aparte do hidróxeno e o helio. Normalmente os planetas fórmanse dentro de nubes que inclúen elementos químicos máis pesados. O sistema podería, polo tanto, botar luz sobre a formación de planetas nos inicios do universo baixo condicións bastante diferentes ás de sistemas planetarios posteriores, como o noso.

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario

Unha forte tormenta solar impacta na Terra

Produciuse este ano unha tormenta solar, a maior en 5 anos, dende decembro de 2006. Clásificana de nivel 3 nunha escala de 5, é dicir un nivel grave. A tormenta comezou no Sol cun chamarada asociada a unha ráfaga de vento e plasma e chegou a terra a unha velicidade de 6.4 millons de km/h.

A parte magnética da Terra absorbeu a maior parte . As persoas estabamos protexidas.

Os únicos efectos que tivo foi que leves apagóns nos GPS, satélites e redes eléctricas e provocaron que se cancelasen voos e ademais xeraron auroras boreais no polo.

 

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario

Descubierto un planeta con un núcleo de diamante.

Un equipo de astrónomos descubrió una antigua estrella transformada en un planeta de diamante que gira en torno a un púlsar en la  Vía Láctea.

El planeta completa una órbita cada 10 horas y diez minutos. Los científicos midieron la densidad del planeta y calcularon que debe estar en torno a 23 gramos por cada centímetro cúbico (si fuese más ligero tardaría más en completar una orbita).

sn-neutronplanet.jpg

Los Pulsares son estrellas de neutrones que giran sobre sí mismas a gran velocidad, emitiendo pulsos de radiación electromagnética.

En este caso, el  púlsar descubierto por el equipo de astrónomos gira sobre sí mismo más de 10.000 veces por minuto.

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario

Posible «fin do mundo» no 2040

Na 49º reunión da «Comisión sobre a Utilización do Espazo Ultraterrestre con Fins Pacíficos» das Nacións Unidas, celebrada en febreiro deste ano, presentouse a lista actualizada de obxectos cercanos a Terra e potencialmente perigosos. Nesta lista aparecen obxectos que segundo a súa órbita poderanse acercar ao noso planeta a menos de 7.5 millóns de km.

Dos 700 obxectos anotados na lista, só 2 teñen unha perigosidade maior a 0 na escala de Turín (escala para medir a perigosidade que vai do 0 ao 9). O obxecto máis perigoso é o asteroide 2011 AG5, cunha perigosidade de 1.2 na escala de Turín e 140 m. de lonxitude,  e que se acercará 5 veces ao noso planeta. O outro é tamén un asteroide, o 2007 VK184, con perigosidade 1 e que se acercará 4 veces a Terra. Ambos obxectos acercaranse ao noso planeta arredor do ano 2040.

 

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario

Estrelas na constelación do Cisne

A constelación do Cisne é coñecida por representar un cisne voando. Esta zona, denominada Cygnus-X, é unha zona de formación de estrelas moi activa. Na fotografía (tomada polo telescopio espacial Herschel) destacan fluxos de gas e po que se entrelazan e dan lugar a densos nós nos que se formarán novas estrelas. Os tonos brancos marcan as zonas donde non hai moito que se formaron novas estrelas.

Publicado en Sen categorizar | Deixa un comentario